Skip to content

No Man In This Island

นอกจากเรื่องเล่าสามมุมมองที่ได้จากการไปตะลุยเกาะชิโกกุแล้ว ‘ชนพัฒน์ เศรษฐโสรัถ‘ ‘คัมภีร์ สรวมศิริ‘ และ ‘นัท ศุภวาที‘ ก็ยังถ่ายรูปสวยๆ กลับมาอีกเป็นกระบุง

และนี่คือภาพส่วนหนึ่งจาก NO MAN IS AN ISLAND ที่ NO MAN อยู่ในรูปเลย

 

 

“…ผู้คนเลยต้องไหลไปสู่แผ่นดินใหญ่เพื่อความอยู่รอด ไม่ต่างอะไรกับการอพยพเข้าเมืองหลวงของคนต่างจังหวัด สุดท้ายก็เหลือผู้อาศัยอยู่บนอาโอชิมะสิบห้าคนเท่านั้น และทั้งหมดล้วนเป็นผู้สูงอายุที่ไม่คิดจะย้ายออกจากบ้านเกิด

“เมื่อเหลือมนุษย์เพียงน้อยนิด และทั้งหมดก็ชราภาพจนไม่มีแรงมาดูแลสิ่งอื่นนอกจากร่างกายของตัวเอง แมวที่อยู่บนเกาะก็ไม่ได้รับการคุมกำเนิดอย่างที่ควรจะเป็น จากที่เคยมีไม่กี่ตัว ทุกวันนี้เจ้าเหมียวออกลูกออกหลานเป็นร้อยๆ (มากกว่าจำนวนคนบนเกาะห้าเท่า!)…”

 

 

“…ทันใดนั้นเอง อีลุงคนขับเรือที่พาเรามาก็โชว์โหดเอาเท้ากวาดแมวให้พ้นทางอย่างไม่ไยดี เหมือนแกรำคาญที่มีแมวบนเกาะ ทำให้มีนักท่องเที่ยวมาเดินเล่นทำลายความสงบรกหูรกตาอยู่แถวนี้ ลุงแวะให้อาหารแมวก่อนจะหายกลับเข้าไปหาเมียที่บ้าน แล้วก็ออกมากวักมือเรียกผู้โดยสารที่จะกลับไปฝั่งซึ่งเราเพิ่งจากมาเมื่อกี้ให้ขึ้นเรือ…”

 

 

“…มองเลยจากบ้านเหล่านั้นไปด้านหลังเป็นต้นไม้รกครึ้ม เหมือนไม่มีคนอยู่เท่าไหร่ รอบๆ โป๊ะเป็นเขื่อนปูนที่เพรียงเกาะอาศัย มีกลิ่นคาวปลาลอยคลุ้ง อุปกรณ์ทำประมง แห อวน เบ็ด วางเสียบไว้ที่เรือเล็ก ผูกอยู่ตามท่า ดูเป็นหมู่บ้านชาวประมงจริงๆ แต่เดี๋ยวค่อยสำรวจต่อก็ได้ เพราะตอนนี้สัมผัสได้ถึงความอลังการมาก ไม่เคยเห็นฝูงแมวเยอะขนาดนี้เลย…”

 

 

“…ไม่รู้ว่าพวกมันเป็นกระต่ายหรือว่าสลอธกันแน่ เพราะเอาแต่นอนเหยียดแข้งขา มีไม่กี่ตัวหรอกที่สนใจอาหาร บางตัวก็เดินเข้ามาดมฟุดฟิด แย่งอาหารกันกิน พออิ่มก็โดดเข้าป่าไปนอนแบบไร้การแยแส…”

 

 

“…จากโรงแรมก็มีทางให้ไปต่อ นั่นก็คือซากห้องทดลองที่พวกกระต่ายแอบไปชุมนุม เป็นที่ที่น่าปีนเข้าไปถ่ายรูปมาก แต่เขากันไว้ว่าห้ามเข้า โธ่ จะสองมาตรฐานอะไรขนาดนี้ ทีกระต่ายยังเข้าได้เลย…”

 

 

ออกเดินทางไปยังเกาะชิโกกุ หนึ่งในเกาะหลักของญี่ปุ่น ร่วมกับสามหนุ่มนักเขียนผู้ไม่อยากเดินทางไปเกาะเพียงลำพัง ได้ใน ‘NO MAN IS AN ISLAND

สั่งซื้อออนไลน์ได้ที่ store.minimore.com/salmonbooks