ใครที่ติดใจน้ำเสียงอุ่นๆ เหงาๆ และเรื่องเล่าถึงเหล่าคนแปลกหน้าใน SOMEONE ONLY I KNOW ยินดีที่ให้รู้จัก ผลงานของ วรากร เพชรเยียน บอกเลยว่ายังมีอีกหลายโมเมนต์ที่ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในหน้ากระดาษ และเรื่องราวอีกมากมายที่ไม่ได้ถูกเล่าผ่านหนังสือ
เราและวรากรจึงอยากคัดโมเมนต์ประทับใจเหล่านั้นมาฝากนักอ่านอีกที แต่คราวนี้วรากรขอบันทึกไว้ผ่านเซตภาพโพลารอยด์พร้อมเรื่องเล่าสั้นๆ ของแต่ละที่ ไม่ว่าจะซิดนีย์ เวนิส แคลิฟอร์เนีย รัสเซีย และโตเกียว ที่แต่ละที่ต่างก็มี ‘คนแปลกหน้า’ หรือ ‘ความบังเอิญ’ เข้ามาเติมเต็มให้ชีวิตของเธอสมบูรณ์ในแบบที่คาดไม่ถึง
ใครที่อ่านหนังสือแล้วอินหรือกำลังมองหาแรงบันดาลใจในการออกไปเจอโลกกว้าง ชวนเลื่อนอ่านเรื่องราวที่ตกหล่นจากบทความนี้ต่อได้เลย 🫶✨
The Gap, Sydney, Australia
ในบรรดาสถานที่ที่ชอบที่สุดและอยากกลับไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าในซิดนีย์คือ The Gap หรือ Sydney Harbor National Park Gap Bluff หน้าผาหินทรายที่เงียบสงบ รูปทรงเว้าแหว่งจากการกัดกร่อนของคลื่นน้ำที่ซัดกระทบหินอยู่เบื้องล่าง มองออกไปเห็นภาพทะเลแทสมัน (Tasman Sea) ไร้สิ่งใดกีดขวาง มีแค่เส้นขอบฟ้ากั้นอยู่ระหว่างกลาง
ที่นี่ ทุกความเหนื่อยของเราราวกับถูกคลื่นน้ำด้านล่างช่วยชะล้างออกไป แล้วพัดเอาสิ่งดีๆ เข้ามาให้เสมอ และแม้ว่าเบื้องหลังของ The Gap จะมีประวัติที่ไม่ค่อยดีนักและมีความเศร้าปนอยู่มาก แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความสวยงามในสายตาเราลดน้อยลงเลย
Venice, Italy
ไม่รู้ว่าเมืองนี้เรียกหาเราหรือเป็นเราเองที่โหยหาเวนิส ตั้งแต่ได้อ่านพระราชนิพนธ์แปลของ ร.6 เรื่อง เวนิสวานิช ที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่อยากไปเห็นสักครั้ง เมื่อมีโอกาส เราเลยจับรถไฟไปเวนิสคนเดียว จองโรงแรมพร้อมสรรพเพื่อนอนที่นั่นหนึ่งคืน หลงทางในตรอกซอกซอยไปหลายหน เจอทางตันก็เดินวนกลับมาทางเดิม
เราเดินไปเรื่อยๆ จนถึง Piazza San Marco หรือจัตุรัสซานมาร์โก ศูนย์กลางของเมืองเวนิสที่รายล้อมด้วยสถานที่สำคัญของเมือง ตั้งแต่หอระฆังซานมาร์โก มหาวิหารซานมาร์โก ใกล้ๆ มีหอสมุดมาร์เซียนา (Bibliotheca Marciana) และเสาหินที่สวยงาม หลังจากได้ภาพสวยๆ ของหอระฆังแล้วเราจึงเดินไปนั่งดูเรือกอนโดลาเต้นรำไปกับระลอกคลื่น
พอได้มาเห็นสถานที่จริงก็อดดีใจกับตัวเองไม่ได้ ความสวยงามของสถานที่ทำให้ใจเราเต้นจนพองฟู เวนิสน่าจะเรียกหาเราจริงๆ นั่นแหละ ถึงได้ติดอยู่ในใจมาแสนนานขนาดนี้ คิดแล้วก็อยากไปอีกครั้ง
Disneyland Park, California
เรามีภาพดิสนีย์แลนด์ในหัวอยู่ไม่มาก เมื่อได้ไฟลต์บินไปแอลเอจึงไม่พลาดที่จะจองบัตรเข้าสวนสนุกและตั๋วรถให้ตัวเองไว้ล่วงหน้า
ที่นี่เป็นดิสนีย์แลนด์แห่งแรกของโลก ตั้งอยู่ในเมืองอนาไฮม์ (Anaheim) เราเคยดูสารคดีเรื่องการสร้างดิสนีย์แลนด์แห่งนี้ ในช่วงที่คนอื่นๆ ยังไม่เชื่อว่าที่แห่งนี้จะประสบความสำเร็จ วอลต์ ดิสนีย์ (Walt Disney) กลับคิดการณ์ไกลและทำมันได้สำเร็จ จนกลายเป็นสถานที่ที่หลายคนใฝ่ฝันจะมาสักครั้งในชีวิต
ภาพหน้าปราสาท Sleeping Beauty นี้เป็นภาพจากสายตาของชายชาวอเมริกันใจดีที่เราเดินเข้าไปขอให้เขาช่วยถ่ายภาพให้ เขาถ่ายให้ทั้งในโทรศัพท์และด้วยกล้องโพลารอยด์ ได้ออกมาเป็นภาพเรายืนยิ้มอย่างมีความสุข (ซึ่งก็มีความสุขจริงๆ) อย่างน้อยครั้งหนึ่งก็เคยมีจิตวิญญาณของเราฝากฝังไว้ที่หน้าปราสาทนี้แล้ว
St. Basil’s Cathedral, Russia
เราถ่ายภาพมหาวิหารสีสายไหมนี้จากฟิล์มโพลารอยด์หมดอายุ ซึ่งได้มาจากร้านขายฟิล์มโพลารอยด์เจ้าประจำ เขาแถมมาให้เราหนึ่งกล่อง ใจดีชะมัด
St. Basil’s Cathedral หรือมหาวิหารเซนต์บาซิลมีอายุกว่า 465 ปี โดดเด่นด้วยสีสันเหมือนปราสาทขนมหวาน และยอดโดมที่มองทีไรเป็นต้องนึกถึงไอศครีม หลังเช็กอินเข้าโรงแรม แก๊งลูกเรือที่ทำงานด้วยกันก็นัดออกมาเจอกันที่ล็อบบี้ แล้วนั่งรถไฟใต้ดินมาลงที่สถานี Ploshchad Revolyutsii
มหาวิหารเซนต์บาซิลไม่เคยอยู่ในแผนการท่องเที่ยวของเรา แต่พอได้ไปสักครั้งในชีวิตมันก็รู้สึกดีเหมือนกัน
Tokyo, Japan
เราไม่ได้ถ่ายภาพนี้ แต่เป็นเพื่อนร่วมรุ่นที่ได้ทำงานบนไฟลต์เดียวกันเป็นคนแอบถ่ายแล้วส่งให้เราทีหลัง เป็นภาพจากแอพโพลารอยด์ที่เก็บทั้งคนในภาพ (เรา) และคนหลังกล้องไว้ในคราวเดียวกัน
ครั้งนั้นเราไปกินมื้อเช้าที่ร้านราเมนใกล้ๆ กับวัดเซนโจจิ แล้วออกไปตะลุยเมืองโตเกียวกันจนถึงบ่ายกว่าๆ กลับมาทันเตรียมตัวทำงานไฟลต์ขากลับพอดิบพอดี (อ่านเรื่องราวต่อได้ใน SOMEONE ONLY I KNOW บทที่ 2—ขายของงงง)
